Rembrandt 1606 (?)-1669

                          De grote schilders

Des meesters zelfportretten verhalen de historie

van ieder mensenkind dat langzaam ouder wordt

gelijk een eikenboom, die groeit, bloeit en verdort

Contrasten: jong en oud en duister licht, een story

zonder eind, want hij leeft voort in elks memorie

als Ruysdaels wolkenluchten, 't Gezicht op Dordt

van Jan van Goyen; doe ik nu Hals of Steen tekort

of Hobbema, of Bol of Dou, die 'k voel in elke porie

of Maes of Cuyp of P. de Hoogh niet te vergeten?

Ja, bijna iedereen heeft wel zijn favoriet gevonden

door hongerende ogen jaar in jaar uit verslonden

Vrouwenbonden, busjapanners, wordt 't mij te veel

dan wil 'k zijn bij Jan Vermeer, stilletjes gezeten

verdwijnend in 't unieke blauw en 't onpeilbaar geel

 Aar Noordam                       Rijmer des Vaderlands

Historische canon (18)

Illustratie:  www.entoen.nu